زخم‌های خرس بخشی از بافت چوب می‌شوند. در جنگل‌های کیهکو، شمال کیوتو، خرس‌های سیاه آسیایی گاهی پوست درختان سدر و سرو را می‌کنند و زخم‌های بلندی بر روی تنه‌های آن‌ها باقی می‌گذارند. این رفتار به عنوان کوماهاگی شناخته می‌شود. با ادامه رشد درختان، بافت جدیدی در اطراف ناحیه آسیب‌دیده شکل می‌گیرد و چوب با بافتی نامنظم و کج توسعه می‌یابد. برای جنگل‌داران، این نشانه‌ها می‌توانند به شدت ارزش تجاری چوب را کاهش دهند. شهرداری کیوتو می‌گوید درختان آسیب‌دیده معمولاً برای سوخت خرد می‌شوند یا در کوه‌ها رها می‌شوند. این زخم‌ها دقیقاً همان چیزی هستند که افراد پشت پروژه BEARS WOOD را به این ماده جذب کرد. این پروژه که در سال 2022 توسط تسوتسومی آساچی اوروشی در کیوتو با همکاری جنگل‌داران و نجاران در کیهکو راه‌اندازی شد، از چوبی استفاده می‌کند که ارزش آن پس از آسیب خرس کاهش یافته است. بر روی تخته‌های موج‌سواری تولید شده از طریق برند سییتا، بافت تغییر یافته به وضوح از سطح نهایی عبور می‌کند. تخته‌ای که به شکل بلند و منحنی ساخته شده، با اوروشی براق پوشانده شده است که دیدن نشانه‌های باقی‌مانده در جنگل را آسان‌تر می‌کند. تسوتسومی تاکویا، رئیس چهارمین نسل تسوتسومی آساچی اوروشی، مرکز این پروژه است. این فروشگاه لاک که توسط خانواده‌اش در سال 1909 تأسیس شده، بیش از یک قرن است که در حال تصفیه اوروشی، رزین طبیعی است که به طور سنتی در صنایع دستی ژاپنی به عنوان پوشش و چسب استفاده می‌شود. تسوتسومی از سال 2004 به کسب‌وکار خانوادگی پیوسته و از آن زمان این ماده را به دوچرخه‌ها، اسکیت‌بردها و تخته‌های موج‌سواری منتقل کرده است. برای سییتا، تسوتسومی با سازنده تخته چوبی رودریگو ماتسودا همکاری می‌کند که نزدیک به دو دهه است تخته‌های چوبی می‌سازد. ماتسودا چوب را در کیهکو شکل می‌دهد، در حالی که تسوتسومی به پایان اوروشی رسیدگی می‌کند. کارگاه آن‌ها در کنار رودخانه کاتسورا در یک انبار کشاورزی تبدیل شده به کارگاه قرار دارد. دما و رطوبت بر ویسکوزیته و درخشش اوروشی در حین کار تأثیر می‌گذارد، بنابراین تسوتسومی فرآیند را بر اساس شرایط هر جلسه تنظیم می‌کند. مشکل جنگلداری پشت این تخته‌ها فراتر از ظاهر غیرمعمول آن‌ها است. استان کیوتو کوماهاگی را به عنوان جدا کردن پوست از گونه‌هایی مانند سدر و سرو توسط خرس‌ها توصیف می‌کند. این استان آسیب را به عنوان یک مشکل قابل توجه برای جنگلداری شناسایی می‌کند و در عین حال اذعان می‌کند که جنبه‌های اینکه چرا و چه زمانی این رفتار رخ می‌دهد هنوز حل نشده است. تسوتسومی پروژه BEARS WOOD را تلاشی برای حفظ ارزش اقتصادی چوب آسیب‌دیده توصیف می‌کند. به جای انتخاب فقط بخش‌های تمیز تنه، همکاران با نواحی که به طور نامنظم در اطراف زخم رشد کرده‌اند، کار می‌کنند. او می‌گوید گروه از جنگل‌داران می‌خواهد درختان آسیب‌دیده را قطع کنند به شرطی که چوب با قیمت مناسب خریداری شود. زخم به یک سوال اقتصادی به همان اندازه که یک سوال زیبایی‌شناختی تبدیل می‌شود. ویژگی‌ای که روزی ارزش چوب را کاهش می‌داد، اکنون جزئیاتی است که یک تخته را از دیگری متمایز می‌کند. کیهکو از زمان تأسیس هیان-کیو بیش از هزار سال است که چوب را به کیوتو تأمین می‌کند. کارگاه سییتا در این چشم‌انداز طولانی چوبی قرار دارد و از سدر محلی به همراه چوب‌های دیگر مانند پائولونیا استفاده می‌کند. نقطه مرجع آن از مکان بسیار دورتر می‌آید: آلایا، تخته‌های موج‌سواری چوبی بدون فین که در هاوایی قبل از ورود ساخت‌وساز مدرن فوم و فیبر شیشه‌ای استفاده می‌شد. آزمایش‌های قبلی تسوتسومی با آلایا لاک‌زده در نهایت به سییتا تبدیل شد که به طور رسمی در سال 2023 راه‌اندازی شد. در هر یک از تخته‌های زخم‌خورده خرس، توالی عجیبی نهفته است. ابتدا یک خرس درخت را علامت‌گذاری می‌کند. سدر سال‌ها در حال رشد در اطراف زخم می‌گذرد قبل از اینکه ماتسودا شروع به شکل‌دهی آن کند و تسوتسومی در نهایت سطح را با لایه‌های اوروشی می‌پوشاند. زیر لاک، جنگل هنوز قابل خواندن است. پایان کار با وضوح بافت کج را در دید قرار می‌دهد تا یک وقفه در رشد درخت را به بارزترین ویژگی تخته تبدیل کند.
منبع: Designboom
