هیئت داوران و عموم مردم نظر خود را اعلام کردند — برندگان شگفت‌انگیز جوایز A+Architizer در سال چهاردهم را کشف کنید. برای دریافت به‌روزرسانی‌های برنامه‌های آینده، به خبرنامه جوایز ما مشترک شوید. فضاهای ورزشی و تفریحی توانایی خاصی در گرد هم آوردن مردم دارند. در نهایت، آن‌ها دلیلی برای حضور، تحرک و به اشتراک‌گذاری لحظه‌ها فراهم می‌کنند. چیزی به‌طرز شگفت‌انگیزی ساده در آن‌ها وجود دارد: مردم برای بازی، تمرین یا فعالیت می‌آیند و اغلب برای همه چیزهای اطراف آن می‌مانند. معماری خوب ورزشی به مردم محلی برای بازی می‌دهد، اما همچنین محلی برای تعلق. پروژه‌های برنده جوایز A+ زیر این ایده را به عمل درآورده‌اند، از دیوارهای صعود و مراکز اجتماعی تا استادیوم‌ها و مراکز سوارکاری. مقیاس‌های مختلف، ورزش‌های مختلف، اما یک غریزه اساسی: گرد هم آوردن مردم و اجازه دادن به عمل برای پیشرفت.
مرکز ورزشی و فرهنگی ماری-ژوز پرک و ژوزفین بیکر توسط معماری Onze04، فرانسه برنده داوران، سالن‌های ورزشی و مراکز تفریحی، چهاردهمین جوایز A+Architizer. یک پیاده‌رو عمومی به‌طور مستقیم از این مرکز ورزشی و فرهنگی عبور می‌کند و خود ساختمان را به مسیری بین تأسیسات موجود شهر تبدیل می‌کند. به جای اینکه به یک سالن به‌عنوان مقصد برسند، بازدیدکنندگان از آن عبور می‌کنند و در دو سطح از مجموعه عبور می‌کنند. از پیاده‌روی بالایی، یک بلور به داخل ورزشگاه نگاه می‌کند و انرژی رقابت را به تجربه روزمره ساختمان می‌آورد. در سطح زمین، مسیر به یک سالن عمومی و فضای اجتماعی باز می‌شود و فرصت‌هایی برای توقف و گرد هم آمدن در طول مسیر ایجاد می‌کند. بالای همه چیز، یک سقف پارچه‌ای سفید سالن ورزشی را پناه می‌دهد، در حالی که شکل نرم درخشان آن پس از تاریکی به‌عنوان یک فانوس عمل می‌کند و مرکز را به‌عنوان یک حضور مدنی تجدید شده علامت‌گذاری می‌کند.
سالن صعود انلونگ دوشان توسط معماران Yike، گویژو، چین برنده انتخاب عمومی، سالن‌های ورزشی و مراکز تفریحی، چهاردهمین جوایز A+Architizer. مانند مجموعه‌ای از سنگ‌ها که در چشم‌انداز گویژو پراکنده شده‌اند، مرکز صعود سرپوشیده انلونگ از شکل‌های کارستی اطراف خود الهام می‌گیرد. خوشه‌ای از سالن‌ها فضایی را ایجاد می‌کند که در آن صعود می‌تواند مشاهده، تجربه و به اشتراک گذاشته شود، به‌جای اینکه در یک جعبه رقابتی محدود شود. در مرکز، یک دیوار صعودی بلند زیر یک نورگیر بزرگ بالا می‌رود و نور روز را به عمق ورزشگاه می‌آورد و به ورزشکاران حس فضایی تقریباً در فضای باز می‌دهد. دیوار همچنین از طریق نمای شیشه‌ای وسیع قابل مشاهده است و اجازه می‌دهد تا نمایش صعود فراتر از ساختمان برسد. در اطراف سالن اصلی، فضاهای کوچکتر بازدیدکنندگان را به امتحان ورزش، استراحت یا گذراندن زمان با هم دعوت می‌کنند و تجربه را فراتر از رقابت گسترش می‌دهند.
آرنا رویگ توسط HOK و ERRE، والنسیا، اسپانیا برنده انتخاب عمومی، استادیوم‌ها و آرناها، چهاردهمین جوایز A+Architizer. آرنا رویگ به‌عنوان محلی تصور می‌شود که انرژی یک رویداد می‌تواند به زندگی شهر سرریز شود. این آرنا در منطقه کواتره کاررِس والنسیا قرار دارد و درهای خود را به طیف وسیعی از تجربیات، از رویدادهای ورزشی بزرگ تا کنسرت‌ها و گردهمایی‌های روزمره باز می‌کند. شکل کاسه نشیمن آن به‌گونه‌ای طراحی شده است که تماشاگران را به عمل نزدیک‌تر کند و جوی صمیمی ایجاد کند با وجود ظرفیت تا ۲۰,۰۰۰ نفر. فراتر از سکوها، تراس‌های باز مکان‌هایی برای ماندن ایجاد می‌کنند و غذاهای محلی تجربه را فراتر از خود آرنا گسترش می‌دهند. یک اتاق چندمنظوره با ظرفیت ۲,۰۰۰ نفر لایه دیگری از فعالیت را اضافه می‌کند و به ساختمان اجازه می‌دهد که بین رویدادهای بزرگ فعال بماند و حضور تجربه جمعی را در طول روز فراهم کند.
استادیوم بین‌المللی فوتبال شی‌آن توسط ZHA، شی‌آن، چین برنده داوران، استادیوم‌ها و آرناها، چهاردهمین جوایز A+Architizer. مرکز فوتبال بین‌المللی شی‌آن به‌عنوان استادیومی تصور می‌شود که حتی زمانی که هیچ مسابقه‌ای در حال برگزاری نیست، به شهر متصل می‌ماند. نمای باز آن مردم را به شبکه‌ای از تراس‌های سایه‌دار و راهروهای عمومی می‌کشاند، جایی که چشم‌اندازهای شی‌آن همراه با تفریح و غذا خوردن روزمره وجود دارد. در طول مسابقات، این فضاها به گسترش تجربه استادیوم تبدیل می‌شوند و تماشاگران را قبل و بعد از ورود به کاسه گرد هم می‌آورند. در داخل، سقف شیب‌دار ۶۰,۰۰۰ صندلی را دور زمین جمع می‌کند و از مدل‌سازی دیجیتال برای نزدیک کردن هر تماشاگر به عمل استفاده می‌شود. یک ساختار شبکه‌ای سبک کابل اجازه می‌دهد تا سقف به‌طور دراماتیک بالای سر کشیده شود، در حالی که غشای نیمه‌شفاف آن کاسه را با نور طبیعی پر می‌کند. این استادیوم فوتبال را به یک تجربه مدنی تبدیل می‌کند که می‌توان آن را در طول سال به اشتراک گذاشت.
مرکز سوارکاری بین‌المللی گوانگ‌مینگ شنژن توسط معماران تانگ‌هوا، شنژن، چین برنده داوران، ساختمان‌های ورزشی و تفریحی پایدار، چهاردهمین جوایز A+Architizer. مرکز سوارکاری بین‌المللی گوانگ‌مینگ arenas خود را زیر یک سقف چوبی بزرگ که به سمت کوه‌های شنژن باز می‌شود، قرار می‌دهد. با الهام از سقف‌های شیب‌دار معماری سنتی چین، ساختار گلولام نمایان است و لایه‌های چوب بخشی از تجربه می‌شوند در حالی که بازدیدکنندگان از مرکز عبور می‌کنند. سایت شیب‌دار از طریق یک توالی از حیاط‌ها و گذرگاه‌های پوشیده در آغوش گرفته می‌شود، جایی که چشم‌اندازها به‌طور مداوم بین چشم‌انداز و فعالیت درون آن تغییر می‌کنند. به‌جای اینکه تماشاگران را به‌عنوان یک موقعیت ثابت در نظر بگیرد، معماری مردم را به گشت و گذار و کشف رویدادهای سوارکاری از زوایای مختلف دعوت می‌کند. در زیر شیروانی مشترک، حضور اسب‌ها، سوارکاران و بازدیدکنندگان بخشی از یک تجربه مشترک با چشم‌انداز می‌شود.
مرکز تفریحی و مراقبت از کودکان روژ ولی توسط پرکینز و ویل، تورنتو، کانادا برنده انتخاب عمومی، ساختمان‌های ورزشی و تفریحی پایدار، چهاردهمین جوایز A+Architizer. مرکز تفریحی و مراقبت از کودکان روژ ولی برنامه‌ای به‌طور غیرمعمول گسترده را در یک فضای فشرده جمع می‌کند و بیشتر پارک اطراف را باز نگه می‌دارد. قرار دادن سالن ورزشی بالای استخر به ساختمان اجازه می‌دهد که به‌جای گسترش، بالا برود، در حالی که یک ستون گردش مرکزی فضاها را به‌طور عمودی از طریق آتریوم‌های پر از نور روز به هم متصل می‌کند. معماری از نیازهای محله خود رشد می‌کند: مشاوره جامعه به سالن ورزشی بزرگ‌تری منجر شد که می‌تواند کریکت را در خود جای دهد، در حالی که یک پارک اسکیت‌برد شهری و مسیرهای متصل فعالیت را فراتر از ساختمان گسترش می‌دهند. نمای لایه‌ای آن از چشم‌انداز اطراف الهام می‌گیرد و به مرکز حضوری متمایز در محله می‌دهد. در سراسر سایت، حرکت به‌طور طبیعی از یک فعالیت به فعالیت دیگر هدایت می‌شود و تفریح را بخشی از زندگی روزمره جامعه می‌سازد.
استادیوم حسن II — استادیوم کازابلانکا توسط پاپیولس و OUALALOU+CHOI، کازابلانکا، مراکش برنده داوران، ورزش و تفریح غیرساخته، چهاردهمین جوایز A+Architizer. استادیوم حسن II با الهام از موسسم مراکشی، استادیوم را به‌عنوان یک مکان بزرگ تجمع زیر یک چادر بزرگ تصور می‌کند. سقف عظیم آن از چشم‌انداز برمی‌خیزد و کاسه‌ای را پناه می‌دهد که ۱۱۵,۰۰۰ تماشاگر را گرد هم می‌آورد تا حول نمایش فوتبال جمع شوند. معماری این حس گردهمایی را فراتر از سکوها گسترش می‌دهد: یک حلقه از پله‌ها دروازه‌های دراماتیکی را تشکیل می‌دهد که به سمت بالا به باغ‌های مرتفع معلق زیر چادر نیمه‌شفاف منتهی می‌شود.
منبع: Architizer
