پنت‌هاوس تورنتو با جشن گرفتن ریشه‌های دهه ۸۰ خود، زندگی جدیدی می‌یابد

این پنت‌هاوس سه‌طبقه در تورنتو به جای پنهان کردن ریشه‌های دهه ۸۰ خود، آن‌ها را جشن می‌گیرد. طراحی شده توسط Dvira Interiors برای یک زوج خلاق در دهه ۳۰ زندگی‌شان، این پنت‌هاوس که زمانی قدیمی به نظر می‌رسید، به یک پناهگاه لایه‌دار تبدیل شده است که در آن معماری مجسمه‌ای، مواد طبیعی و تأثیرات جهانی به طرز بی‌دردسری در تعادل قرار دارند. این اقامتگاه که در نزدیکی بازار تاریخی سنت لارنس تورنتو واقع شده، از ویژگی‌های معماری خاصی برخوردار است، از جمله دیوارهای به آرامی منحنی و پنجره‌های نیمه قوسی که نشانه‌ای از مدرنیسم اواخر دهه ۸۰ هستند. به جای مسطح کردن این جزئیات به چیزی متعارف‌تر، طراح و بنیان‌گذار Dvira Ovadia تصمیم به تقویت آن‌ها گرفت. او می‌گوید: «در سراسر آپارتمان، دیوارهای اصلی را کشف کردیم که منحنی‌های ظریفی داشتند، ویژگی طراحی که ما تصمیم به جشن گرفتن و تقویت بیشتر آن در طراحی‌مان گرفتیم. با تأکید بر این دیوارهای منحنی و تصفیه آن‌ها، زبان معماری ذاتی ساختمان را تقویت کردیم.» سفرهای صاحبان خانه نیز بر طراحی تأثیر گذاشته است، هرچند این ارجاعات به صورت ظریف و نه به‌طور مستقیم باقی مانده‌اند. با الهام از گرمای بیابان آریزونا، سرسبزی بالی و راحتی کالیفرنیا، Dvira Interiors این تأثیرات را به یک پالت از بلوط سفید با رنگ‌های عسل عمیق، تراورتن، مرمر سبز و بافت‌های غنی که احساس گرما، لایه‌داری و زمین‌داری را به ارمغان می‌آورند، ترجمه کرد. کاغذ دیواری به یک عنصر معماری تبدیل می‌شود نه صرفاً تزئینی، که در دیوارها و حتی سقف‌ها ظاهر می‌شود تا محیط‌های غوطه‌وری را ایجاد کند که منحصر به هر اتاق است. پوشش الهام‌گرفته از کنف اتاق خواب اصلی را در بر می‌گیرد، کاغذ دیواری چوبی عمق لمسی به دفتر کار اضافه می‌کند و الگوهای گیاهی سرسبز ارتباط خانه را با فضای باز تقویت می‌کند. اوادیا می‌گوید: «ما از جنگل الهام قوی گرفتیم، به ویژه از طریق استفاده خلاق و بیانی از کاغذ دیواری در سراسر آپارتمان، لایه‌گذاری الگو و بافت برای ایجاد عمق و حس فرار به هر فضا.» قدردانی صاحبان خانه از طراحی‌های اکلکتیک هتل Proper در آستین به عنوان نقطه مرجع برای ترکیب لایه‌دار الگو، بافت و جو خانه عمل کرده است. این کیفیت غوطه‌ور در طبقه سوم به اوج خود می‌رسد، جایی که لیمو ترش سفالی تقریباً هر سطحی را پوشش می‌دهد، از دیوارها و سقف‌ها تا درها و تزئینات. این درمان تک‌رنگ اتاق خانواده را در گرمایی که در طول روز به زیبایی تغییر می‌کند، در آغوش می‌گیرد. این پنت‌هاوس همچنین ارتباطی جذاب با فضای باز دارد. چندین بالکن و پاسیو از تقریباً هر اتاق خارج می‌شوند و خط بین داخل و خارج را نرم می‌کنند و در عین حال خانه را با نور طبیعی پر می‌کنند. سطح اصلی به طور یکپارچه بین آشپزخانه، ناهارخوری، مناطق نشیمن و تراس‌های خارجی جریان دارد، در حالی که یک لژ باز به بالا، طبقات بالایی را بصری متصل می‌کند. اوادیا توضیح می‌دهد: «ما قصد داشتیم خانه‌ای ایجاد کنیم که به یک اندازه برای زندگی، کار و مهمانی مناسب باشد. با پذیرش کامل طراحی از طریق رنگ، الگو و بافت لایه‌دار در هر اتاق، دیوار، کابینت سفارشی و مبلمان، جوی را ایجاد کردیم که احساس غوطه‌وری، خوشامدگویی و منحصر به فرد بودن را به ارمغان می‌آورد.» این بازسازی همچنین نیاز به حل خلاقانه مشکلات داشت. زیرساخت‌های موجود در مجتمع مسکونی به این معنی بود که سیستم‌های لوله‌کشی، HVAC و تهویه به راحتی قابل جابجایی نبودند. در میانه ساخت‌وساز، آشپزخانه نیاز به طراحی مجدد قابل توجهی داشت پس از اینکه استراتژی تهویه اصلی غیرممکن شد. در جاهای دیگر، شرایط غیرمنتظره لوله‌کشی در اتاق خواب اصلی منجر به ایجاد سقف‌های جدیدی شد که طراحان آن‌ها را با منحنی‌های زیبا نرم کردند و محدودیت‌های ساخت‌وساز را به ویژگی‌های معماری تبدیل کردند که اکنون کاملاً عمدی به نظر می‌رسند. اقامتگاه نهایی به راحتی قابل دسته‌بندی نیست. این خانه گرمای داخلی مدیترانه‌ای، سرسبزی مناظر گرمسیری و اعتماد به نفس مجسمه‌ای معماری مدرن اواخر را به عاریت می‌گیرد و در عین حال به شدت شخصی برای صاحبانش باقی می‌ماند. با کار کردن با معماری اصلی ساختمان به جای مقابله با آن، Dvira Interiors خانه‌ای ایجاد کرد که همزمان ریشه در گذشته‌اش دارد و به وضوح معاصر است.

منبع: Design Milk (Architecture)