بازگشت خانه خانوادگی وندل کسل از طریق مبلمان و آثار در فریدمن بندا

قبل از پایه، دیزاین بوم در افتتاحیه نمایشگاه “وندل کسل: زندگی” در فریدمن بندا حضور داشت، جایی که گالری به چگالی یک خانه مسکونی تبدیل شده بود. یک اسباب بازی کرمیت قورباغه بر روی “محیط” (1972)، تخت و ایستگاه کاری بزرگ وندل کسل قرار دارد و ویدیوهای خانگی خانواده بر روی تلویزیون کوچکی در کنار آن پخش می‌شود. کتاب‌ها در کنار مبلمان قرار دارند و اشیاء شخصی بین آثار قرار می‌گیرند که اکنون به تاریخ طراحی آمریکایی تعلق دارند. مقیاس نمایشگاه می‌تواند عظیم باشد، اما اتاق‌ها حس زندگی دارند. این نمایشگاه که توسط دختر کسل، آلیسون کسل، ساماندهی شده است، با ویژگی‌ای از ژوئن 1973 در مجله “هاوس بیوتیفول” درباره خانه خانواده در اسکاتسویل، نیویورک آغاز می‌شود. این مجله وندل کسل و هنرمند سرامیک، نانسی جورز را در میان آثار خود در حالی که بسیاری از آن‌ها هنوز تازه از کارگاه بودند، به تصویر کشید. آلیسون می‌گوید: “امروز، این آثار معمولاً در موزه‌ها دیده می‌شوند، اما به عنوان مبلمان، برای استفاده ساخته شده‌اند.” هدف او این است که به بازدیدکنندگان احساس کند چگونه این قطعات در خانه عمل می‌کردند. خانه کسل، حدود دهه 1970 | تصویر از املاک وندل کسل و فریدمن بندا. خانه به یک آرشیو تبدیل می‌شود. در فضای گالری فریدمن بندا، عکس‌های بزرگ شده از پخش “هاوس بیوتیفول” مانند دیوارنگاره عمل می‌کنند. اشیاء دیده شده در اتاق‌های قدیمی طراح دوباره در مقابل تصاویر خود ظاهر می‌شوند و فضای داخلی اسکاتسویل را به حال حاضر می‌آورند بدون اینکه آن را به بازسازی دوره‌ای تبدیل کنند. این خانه در یک آسیاب قدیمی قرار داشت که وندل کسل آن را بازسازی کرد و محتویات آن به طور مداوم تغییر می‌کردند زیرا کار به طبقه بالا از کارگاه منتقل می‌شد. آلیسون توضیح داده است که قطعات اغلب در حین انتظار برای خریدار به فضای زندگی وارد می‌شدند و گاهی سال‌ها با خانواده می‌ماندند. زندگی با آن‌ها به والدینش زمان می‌داد تا آنچه را که ساخته‌اند مطالعه کنند و به کارهای آینده فکر کنند. خانه همچنین دنیای خلاق اطراف کسل و جورز را ثبت می‌کرد. آثار دوستانشان از طریق خرید و مبادله وارد می‌شدند، از جمله نقاشی‌های مایکل ونیزیا و یک شومینه سرامیکی از روی کارترایت. مقاله کاتالوگ گلن آدامسون همچنین به هنرمندان صنایع دستی، تامی سیمپسون و آن ساتن به عنوان بخشی از دایره وسیع‌تر این زوج اشاره می‌کند. آلیسون جو را به یاد می‌آورد: “خانه ما به یک محیط کامل تبدیل شد که در آن مبلمان، سرامیک، رنگ و معماری با هم ترکیب می‌شوند.” کسل در هر دو بخش چوب و پلاستیک نمایشگاه “اشیاء: ایالات متحده”، نمایشگاه مهم 1969 اسمیتسونیان که صنایع دستی استودیویی آمریکایی را به مخاطبان بزرگتری معرفی کرد، ظاهر شد. وندل کسل: زندگی | تصویر از فریدمن بندا و وندل کسل، عکاسی از ایزی لیونگ. نصب همچنین تکامل فنی کسل را به طرز غیرمعمولی آسان می‌کند. “چیز راک” او در سال 1962 هنوز اجازه می‌دهد چشم اعضای بلوط را از طریق اتصالات قابل مشاهده بخواند، در حالی که یک چیز دیگر نزدیک به آن حس مشابهی از مبلمان مونتاژ شده از قطعات متمایز را منتقل می‌کند. در سال 1963، کسل شروع به توسعه لامیناسیون انباشته کرد و چوب را به توده‌های ضخیم لایه‌ای تبدیل کرد و آن‌ها را به اشکال پیوسته تراشید. تا “محیط” در سال 1972، گردوهای انباشته و لامینیت شده به معماری در مقیاس مبلمان تبدیل شده بودند، با یک تخت و سطح کاری که در یک چشم‌انداز چوبی افقی وسیع جذب شده بودند. یک لامپ و کشوها از همان بدنه بیرون می‌آیند. در سراسر اتاق، “جذب متضاد” (2017) آن منطق را به پهلو می‌چرخاند. لامپ بزرگ ایستاده از چوب لامینیت شده به صورت قطری بالا می‌رود، با یک میز کناری و کشو که در بدنه آن ادغام شده است. دانه چوبی از طریق فرم به سمت بالا می‌خزد و ساختار خود را به بخشی از حرکت بصری تبدیل می‌کند. در نزدیکی آن، “آرکادیا” (2010) یک نیمکت سه‌نفره را به یک بدنه تراشیده پیوسته تبدیل می‌کند که بازشوها و انتهای بلند آن ریتمی تقریباً آناتومیک به فرم ماهاگونی می‌دهد. وقتی آثار را با هم ببینید، اجازه می‌دهد چشم تغییرات دهه‌ها آزمایش را از طریق جهت چوب دنبال کند. وندل کسل: زندگی | تصویر از فریدمن بندا و وندل کسل، عکاسی از ایزی لیونگ. برخی از تأثیرگذارترین اشیاء همچنین در میان کوچک‌ترین‌ها قرار دارند. کسل یک صندلی بلند چوبی برای آلیسون ساخته است و نام او را به صورت گرافیکی بزرگ بر روی پشت آن حک کرده است. در جای دیگر، یک جالباسی در سال 1973 کلاه خود را حمل می‌کند که هنوز با تراشه‌های چوبی از آخرین زمان کار در کارگاه پوشیده شده است. این جزئیات بیوگرافی را مستقیماً بر روی مبلمان قرار می‌دهند. صندلی بلند متعلق به کودکی است؛ کلاه هنوز به نظر می‌رسد متعلق به کارگاه باشد. حضور نانسی جورز به راحتی در تمام اتاق‌ها حس می‌شود. سرامیک‌های او بر روی میزها و قفسه‌ها قرار دارند و با ظروف قابل مشاهده در سراسر پخش مجله 1973 هم‌خوانی دارند، در حالی که آثار هنری دوستان، نصب را به یک دایره خلاق وسیع‌تر باز نگه می‌دارد. جورز بعداً به سمت سرامیک‌های مجسمه‌ای پیشرفت می‌کند، از جمله “کیسه‌های دیواری” او در دهه 1980، اما در اینجا ظروف او جایگاه خود را درون خانواده حفظ می‌کنند. در عکس‌های قدیمی، نشیمن‌های روشن و قالب‌ریزی شده کسل با فرش‌ها و میزهای دستی هم‌زیستی دارند. فریدمن بندا آن چگالی بصری را به اتاق باز می‌گرداند. وندل کسل: زندگی | تصویر از فریدمن بندا و وندل کسل، عکاسی از ایزی لیونگ. اسباب بازی کرمیت بر روی “محیط” ممکن است جزئیاتی باشد که بهترین توضیح را برای کل نمایشگاه ارائه می‌دهد. این قطعه بزرگ و از نظر فنی بلندپروازانه است، اما در اینجا دوباره به یک تخت تبدیل می‌شود. ویدیوهای خانوادگی در نزدیکی آن چشمک می‌زنند. پیش‌فرض کیوریتوری آلیسون در این برخوردهای کوچک بین کانن و استفاده، جایی که یک اثر بزرگ می‌تواند یک اسباب بازی کودکی را در خود داشته باشد و یک گالری می‌تواند به طور موقت حال و هوای یک اتاق خانوادگی را به خود بگیرد، به وضوح نمایان است. زمانی که “وندل کسل: زندگی” به آثار بعدی کسل می‌رسد، نمایشگاه به یک زمان‌نگاری و پرتره‌ای از دنیای اطراف اشیاء تبدیل شده است. می‌توانید تغییرات در کار با چوب را از طریق درزها دنبال کنید، سپس به بالا نگاه کنید و سرامیک‌های جورز یا نقاشی یک دوست را در نزدیکی پیدا کنید. قبل از اینکه این آثار به مجموعه‌های موزه و تاریخ‌های طراحی وارد شوند، مردم در آن‌ها نشسته و در کنار آن‌ها خوابیده‌اند. در فریدمن بندا، آن زندگی قبلی دوباره به دید می‌آید. وندل کسل: زندگی | تصویر از فریدمن بندا و وندل کسل، عکاسی از ایزی لیونگ. اطلاعات پروژه: نام: وندل کسل: زندگی طراح: وندل کسل | @wendellcastle_official گالری: فریدمن بندا | @friedman_benda مکان: 515 خیابان 26 غربی، نیویورک، نیویورک تاریخ‌ها: 17 سپتامبر – 17 اکتبر 2026 عکاسی: © دیزاین بوم، © ایزی لیونگ، با تشکر از فریدمن بندا.

منبع: Designboom