آپارتمان کیفیسیای آتن: بازسازی مرزهای خانگی
بازسازی آپارتمان دهه 1970 در کیفیسیای آتن توسط معماران جورجیوس آپوستولپولوس با حذف partitions داخلی آغاز می‌شود تا پتانسیل فضایی آپارتمان را نمایان کند و ساختار موجود را آشکار سازد. این پروژه نقش سنتی اتاق‌سازی در فضای خانگی را به چالش می‌کشد. به جای بازسازی دیوارها، آپارتمان به عنوان یک فضای داخلی پیوسته تصور می‌شود که نور و حرکت بدون وقفه در آن جریان دارد. آنچه باقی می‌ماند، فرم اساسی آپارتمان است که توسط مجموعه‌ای از عناصر نجاری سازماندهی شده است که استفاده را بدون محصور کردن فضا تعریف می‌کند.
در مرکز طرح، آشپزخانه به عنوان وسیله اجتماعی اصلی عمل می‌کند. این فضا کمتر به عنوان یک اتاق و بیشتر به عنوان یک شیء مسکونی در نظر گرفته می‌شود و حجم جامدی را تشکیل می‌دهد که فعالیت‌های آشپزی، کار و ملاقات را دور آن جمع می‌کند. جزیره فضای آشپزخانه را محکم می‌کند و افراد را دعوت می‌کند تا از همه طرف به آن نزدیک شوند و از آن استفاده کنند. این فضا بدون تجویز فعالیت‌های روزانه، شیوه‌ای باز و غیررسمی از زندگی را تشویق می‌کند. در اطراف آن، مناطق نشیمن و غذاخوری از طریق انتقالات ملایم به هم متصل می‌شوند به جای اینکه اتاق‌های جداگانه باشند.
معماران جورجیوس آپوستولپولوس این پیوستگی را به اتاق خواب اصلی گسترش می‌دهند، که احساس می‌شود مانند یک گسترش طبیعی از فضای نشیمن است، نه یک اتاق مستقل. آینه فراتر از محفظه حمام گسترش می‌یابد، کمدها به عنوان فیلترهای لایه‌ای عمل می‌کنند و حریم خصوصی قابل تنظیم می‌شود، که از طریق اشغال و استفاده مذاکره می‌شود نه اینکه توسط دیوارها از پیش تعیین شود. در انتهای دیگر آپارتمان، ایده اتاق خواب دوم با یک سیستم نجاری انعطاف‌پذیر جایگزین می‌شود. یک تخت خواب تاشو، میز ادغام‌شده و پانل‌های کشویی به فضا اجازه می‌دهند تا بین خواب، کار و ذخیره‌سازی جابجا شود. این فضا کمتر شبیه یک اتاق و بیشتر شبیه یک وسیله خانگی قابل تنظیم عمل می‌کند.
مواد به سادگی نگه داشته شده‌اند، با یک پالت تک رنگ که فضای داخلی را آرام نگه می‌دارد و اجازه می‌دهد ساختار اصلی حاضر بماند. پنجره‌های باریک حداکثر نور را به داخل فضاها می‌آورند و حس پیوستگی بین فضاها را تقویت می‌کنند. این پروژه فضای داخلی خانگی را به عنوان یک سیستم از روابط فضایی بازتعریف می‌کند، نه یک مجموعه از اتاق‌ها. مرزها سیال باقی می‌مانند، حریم خصوصی قابل تنظیم است و سازماندهی زندگی روزمره از طریق اشغال به وجود می‌آید.
منبع: Designboom
